پشت پردۀ زندگی یک انسان خوشبخت

پنجاه دقیقه صدای گرمت و بعد... برف...

:)...

قبل از تو هیچکس.... بعد از تو هیچوقت... تنها دارایی من ازین دنیا تویی.. +شب گریه و بیداری +آرامش طوفانی +حوایی که دلش برف میخواد +دلتنگی...

قبل خواب... چک کردن یادداشتاش.. بوسه به ساعت.. فکر و فکر و فکر و فکر........

داشت هذیان میگفت.. خوب شد باآن حال جای دیگری نرفته بود! تب باران او را گرفته بود! همیشه همین است، زیر باران که میرود انگار تیرباران شده! روحش ملتهب میشود! سرخ میشود! سرد میشود! زیر باران عاشق شد! زیرباران گریه ها کرد و گریه ها کردندش! زیر باران عزیزترین هدیه ای که به عزیزترین کسش داده بود را پس گرفت! زیر باران... قبل تر ها یادم می آید،میگفت عاشق باران است! حالا ولی باران را قاتل خویش می نامد! شاید اصلا بخاطر همین هیچوقت از باران خوشم نمی آمد! هیچوقت زیر باران نرو دخترجان! هیچوقت بعد باران پیش کودکت نرو دخترجان! میترسم.. میترسم مثل امروز بین هذیان های روح بار...

زندگی فقط آنجاست که بین آن همه سختی و بغص، یاد یک عکس یک صدا، یک جمله ، یک نفس یا حتی یک اسم روی گوشی بیفتی و همه چیز یادت برود و بخندی و باز بجنگی برای یک لحظه لمس نگاه تبدارش! دلیل بودنم.. دلیل ادامه دادنم.. دلیل زندگیم.. دوستت خواهم داشت......

طرح چشمان قهوهای.. باآن نگاه مغرور و سرد! وای که چه نقشه ها به سر دارد برایم این چشم ها.......

حال من حال خوبی نیست آدم ها.....

در اینکه من آدم خاصی نیستم، شکی نیست! ولی در اینکه یک آدم عادی هستم، دچار تردیدم!...

هی زن! شاید هم بخاطر تو بوده که من برادرت رو پذیرفتم! :))...

+اونایی که از همجنساشون خوششون میاد معمولا دختردار میشن! مثل من و مادربزرگت :) -خب :| +تو حتما دختردار میشی :)...

"من آیه های دفترت بودم عمری خدا پیغمبرت بودم حالا مرا ناچیز میبینی؟ دیوانگان را ریز میبینی؟"...

سام تایمز هم آی سینکینگ اباوت مای مادر لاوز می، بیکاز آی هو وید شی عه نسبت فامیلی محکمتر ناو :|...

هی فلانی..بعضی وقت ها دلم غیرممکن ها را میخواهد.. مثلا دو روز است دلم میخواهد گوشیَم را نگاه که کنم، ببینم عه! یک پیام دارم که صدای نوتیفیکیشنش را نشنیده ام.زود دلهره بگیرم که نکند خیلی وقت است رسیده و من ندیدمش و ببینم نه! همین دو سه دقیقه پیش رسیده! پیامی که متن دقیقش "دلم برات تنگ شده خانوم فرمانده" باشد و فرستنده اش هم اتفاقا تو باشی! میبینی؟غیرممکن است.نه؟خب چکار کنم.. لج کرده :)...

این روزها زنانگی را خوب یاد خودم داده ام.. میخندم.. شعر میخوانم.. غذا میپزم و آواز میخوانم.. هروقت که از دمِ درِ واحدم بگذری، همان صدای همیشگیِ آلبومِ "Listen When Sad"ِ عزیزم را میشنوی.. از بالکن که لباس ها را جمع میکنم، هنوز هم میبینی که دخترانه از پیچش باد لای موهایم مست میشوم و چشمانم را میفشارمُ نفس عمیق میکشم.. درست مثل "آنه شرلی" از هرکاری یک تعبیر شاعرانه درمی آورم و کلی عاطفه از این طرف آن طرفم میپاشد بیرون! حتی به خودم یاد داده ام همیشه اشک هایم را در حمام یا موقع خرد کردن پیاز از پشت پلکهای کبودم بفرستم بیرون! یادگرفته ام شب ها، بی همراه بیدار بمانم و به...

مبهوت بین خدا و ابلیس :)...

دکترم یِ شربت داده گفته یِ ساعت بعدِ خوردنش نمیتونی چیزی بخوری. بهم نمیگه ولی من مطمئنم چیزی از صدای #تو رُ قاطیش کرده!...

بعنوان مثالی دیگر، فقط چون چند کلام رسمی صحبت کرده اید، بعد از 10 ساعتِ سگی، خوش اخلاق باشی! حتی کیک پرتقالی بپزی! چون بنظرت لهجه اش مزه پرتقالُ عطر بهارنارنج میداد :) حتی اسمش را عوض کنی در گوشیَت D:...

مثلا یک درس دارند اسمش قصه گویی :))...

یااینکه مثلاً دوباره خوشیُ نفسُ برق نگاه.. وجودم تنیده شده به وجودت.. چه بخواهی چه نخواهی همیشه باشُ سبب زندگیم شو...